TOP2007! #16: Rilo Kiley

Las Vegas

16. Rilo Kiley – Under The Blacklight

Mijn persoonlijke grootste verrassing van het jaar, want eerder werk kon me nooit zo boeien; hoogste tijd voor een herkansing dus. Bij een deel van de indie-incrowd hebben ze het dan ook verbruid met deze retrosoftpop-vrijage (probeer je een ménage à trois voor te stellen tussen Fleetwood Mac, Liz Phair en Spargo) maar zulke mooie liedjes (alle elf op één na goed!) ten dienste van Jenny Lewis die zich onverschrokken door de bonte stoet van jangle pop, blue-eyed-soul-met-theremin-solo, faux-disco, alt.country en indierock heenschmiert, ja, dat wil wel hoor. Natuurlijk, de houdbaarheidsdatum moet nog blijken, maar voorlopig blijf ik nog wel even aan het lachen met bijvoorbeeld die overdreven gechokete crash bekkens aan het eind van “The Moneymaker”, en de rehabilitatie van de Miami Sound Machine (om nog maar te zwijgen van de gospelkoor-met-harp bridge) bij wijze van “Dejalo” is mindboggling en onweerstaanbaar:

MP3 "Dejalo"

TOP2007! #17: Rufus Wainwright

Het jaarlijkse Sheep & Wool Festival in Rhinebeck, upstate New York

17. Rufus Wainwright – Release The Stars

Ook al zo iemand die ik vanwege compleet achterlijke vooroordelen (“zal wel weer zo’n door nepotisme groot geworden suffe singersongwriter zijn”) altijd links liet liggen. Echt een godswonder trouwens dat ik de laatste tien jaar nooit eerder met de allesbehalve spotlichtmijdende drama queen geconfronteerd ben, want dan weet je natuurlijk binnen drie tellen wel beter… Blij verrast was ik dus door zijn duet met David Byrne (Bizet's “Au Fond Du Temple Saint” op Grown Backwards), en na Want Two en Release The Stars te hebben opgesnord ben ik sinds kort dan ook overstag gegaan, want oooh ja, dit is wel mijn kopje thee; over een maand of wat zou ik Release The Stars waarschijnlijk met terugwerkende kracht alsnog minstens in de top tien van 2007 zetten. Wie schrijft er nou nog liedjes over het buitenverblijf van Frederik de Grote of de wurgcontracten van acteurs ten tijde van het oude Hollywood studio syteem (juist ja, "Release The Stars")? En Rufus’ net verschenen hommage aan Judy Garland's legendarische Carnegie Hall plaat uit 1961 moet trouwens ook wel fabeltastisch leuk zijn, toch? Pas op, 't is zonder backbeat:

MP3 "Between My Legs"

TOP2007! #18: Laura Veirs

Colorado Springs

18. Laura Veirs – Saltbreakers

Al een paar jaar favoriet bij ons thuis. Fijne eigenwijze drollenstem met bijpassend hoofd.

MP3 "Nightingale"

TOP2007! #19: Dolorean

Schip gestrand op weg naar Portland, Oregon

19. Dolorean - You Can’t Win

Typisch zo’n plaat die van een zeven naar een acht-plus gaat na een concert. God, wat was het mooi op Roots Of Heaven… Ik kan me tegelijkertijd goed voorstellen dat veel mensen het dodelijk saai sombermansgeneuzel vinden, understatement is immers hun grootste wapen, ook live. Oordeel zelf:

MP3 "We Winter Wrens"

TOP2007! #21: Wolves In The Throne Room / #20: The Ruins Of Beverast

Tree octopus sighting near Olympia, Washington

21. Wolves In The Throne Room – Two Hunters

Throne of Charlemagne, Aachen, Germany

20. The Ruins Of Beverast – Rain Upon The Impure

Top dogs in de categorie tot woudreus- respectievelijk kathedraalhoogte opgetrokken kluizenaars-black metal. WITTR maakt de "wie maalt er nou eigenlijk nog om die Emperor reünie?"-belofte van Diadem Of 12 Stars van vorig jaar meer dan waar (leuk artikel hier) en TROB (aka Alexander von Meilenwald) zet een nieuwe standaard in modderige productie én artwork, weloverwogen en zeer indrukwekkend. Qua metal is het ook bij mij dit jaar nogal doorgeslagen naar de min of meer experimentele kant, terwijl ik toch eigenlijk meer fan ben van het rechttoerechtaan adrenalineverhogende beukwerk (is dat nog wel zo, begin ik me inmiddels af te vragen). In die categorie kwam ik echter weinig bijzonders tegen: Slavia, Watain, Behemoth, Skeletonwitch, Baroness, Fu Manchu, Darkthrone, Pig Destroyer, Ulcerate, Akercocke, Profundi (altijd leuk, zo'n rijtje metalbandnamen); allemaal lekker hoor, maar uiteindelijk op volledig album-niveau toch allemaal een beetje net niet top 25 waardig, en goeie oude school brute death metal was helemaal ver te zoeken (tips zijn welkom). Ik snap ook nog steeds niet wat er nou zo goed is aan High On Fire (ongetwijfeld live geweldig, maar wat zijn die platen saaaaai) en die universeel bewierookte Dillinger Escape Plan heb ik nog niet gehoord. Het was kortom toch vooral het jaar van genrebenders als Jesu, Earth, Ulver, Bergraven, Bone Awl, Wrnlrd, Nadja, Alcest, Wold, The Angelic Process en Deathspell Omega; maar gelukkig is er altijd nog Anaal Nathrakh...

MP3 Wolves In The Throne Room "Behold The Vastness And Sorrow"

MP3 The Ruins Of Beverast "Blood Vaults"

TOP2007! #22: Panda Bear

Lissabon, Portugal

22. Panda Bear – Person Pitch

SMiLE meets My Life In The Bush Of Ghosts by way of psychfolktronica, zeg je dan. Hij kakt wat in naar het eind toe, maar dispensatie wordt verleend vanwege het jubelextatische begin van de plaat, dat mij zelfs in een naargeestig winkelcentrum op een druilerige koopavond deed wegzweven met de plots overal opduikende roze-gevleugelde troetelbeertjes om poedersuiker over het winkelpubliek uit te strooien. Overigens net als #20 een soloplaat van een drummer (Noah Lennox van Animal Collective). Phil Collins eat your heart out.

MP3 "Take Pills"

TOP2007! #23: Spoon

Austin, Texas

23. Spoon – Ga Ga Ga Ga Ga

Nee, ’t is qua liedjes niet hun fijnste (ik mis net die echte toppers als een "The Fitted Shirt" of een "I Turn My Camera On", het meest geniale twee-akkoorden liedje ooit), maar toch nog met gemak één van de beste alt.rootsrock platen van het jaar, wat maar aangeeft hoe goed deze band eigenlijk wel niet is. Wannabe-funkster-indierock-minimalisme met een wereldzanger (Britt Daniel's Lennon-sneer is trouwens niet de enige Beatles referentie) voor op de koptelefoon, want dan barst het akoestieke feest van handclaps, sambaballen en vooral het zoals altijd tot in de puntjes verzorgde knisperende tamborijnspel pas echt goed los. Oningewijden beginnen dus echter beter bij Kill The Moonlight of Girls Can't Tell; er aan beginnen is hoe dan ook een must.

MP3 "You Got Yr. Cherry Bomb"

Platenjaar 2007

Zoals gezegd was ik dit jaar meer into live muziek dan nieuwe platen. Ook kocht ik veel minder CD's dan gebruikelijk en veel meer oude én nieuwe LP's dan ooit, waardoor ik nu toch echt knopen moet gaan doorhakken: Ik wil hoe dan ook mijn LP's in de huiskamer, binnen handbereik hebben, maar er staat inmiddels ruim een meter op de grond vóór de CD kastjes. Wat te doen: Een paar boekenplanken opofferen, radicaal álle CD's naar boven of toch maar de klassieke en verzamel LP's richting logeerkamer? Ik til het om te beginnen maar eens lekker over de feestdagen heen...

Verder voegde ik dit jaar weer twee min of meer nieuwe genres aan mijn menu toe, Britse folk-met-en-zonder-rock en Braziliaanse muziek in alle soorten en maten, maar toch vooral samba. Niet dat dat verder in m'n eindejaarslijstje is terug te vinden (op één uitzondering na), want dat is zoals gewoonlijk weer voor 90 % opgetrokken uit mijn heilige drie-eenheid americana, indie en metal, soms zelfs in kruisbestuivende vorm (metalgaze (shoemetal?) op 7, twang metal op 8, indiemericana op 10). Veel oude bekenden ook, qua artiesten maar liefst vier overlaps met m'n lijstje van vorig jaar (de nummers 6, 7, 14 en 21) en een aantal bijna default topnoteringen voor persoonlijke favorieten die eigenlijk beter zouden moeten kunnen (4, 6, 23), en dan heeft Dinosaur Jr. de (vanzelfsprekend allesbehalve definitieve) schifting niet eens overleefd! Gelukkig deed ik toch ook nog aardig wat nieuwe ontdekkingen (waarvan 2 in de top 3, maar liefst) en waren er zelfs een paar bandjes die met hun laatste plaat mijn eerdere relatieve desinteresse ruimschoots weg wisten te spelen (9, 13, 17). En dan zijn er nog de 'te laat' ontdekte meesterwerken uit 2006, zoals Jay Reatard's Blood Visions, The Decemberists' The Crane Wife en Part Chimp's I Am Come, alsmede de platen van Robyn (wiens titelloze album uit 2005 dit jaar met veel succes werd heruitgegeven; de VS volgt eindelijk in 2008, en nog belangrijker, in januari komt ze naar zowel Eurosonic als de Melkweg!) en Amy Winehouse (stond al in m'n lijstje van vorig jaar) die beiden hoge ogen hadden gegooid als ik ze niet heel streng buiten mededinging had gesteld... De plaat die ik in 2007 overall het meest draaide is overigens Look Into The Eyeball van David Byrne, uit 2001.

Aangezien ik waarschijnlijk tot medio 2008 bezig zou zijn om die top 25 uitgebreid te bespreken, doe ik het maar eens op een andere manier. Bij elke plaat zoek ik een passende foto uit de geboorteplaats van de artiest, en als me dat zo uitkomt, uit de huidige woonplaats; hopelijk wordt het niet te arty farty :) Ook is het beste nummer van iedere plaat steeds te downloaden als mp3tje; op het eind zal ik een zip-file maken waarmee je alles in één keer binnen kan trekken. En als ik de behoefte niet kan ophouden er toch wat over te schrijven zal ik het uiteraard niet nalaten. De nummers 25 en 24 komen stomtoevallig allebei uit dezelfde stad dus dat begint al lekker...

Robyn - Handle Me

TOP2007! #24: The Besnard Lakes

Downtown Montreal

24. The Besnard Lakes – Are The Dark Horse

Niet zo’n onbeschofte Brian Wilson worship als Panda Bear’s Person Pitch, maar veel scheelt het niet. Wel op een heel andere manier, namelijk met shoegaze-gitaarmuren (verstevigd met de nodige strijkers) en luid rondechoënde opeengestapelde vocalen die niet zelden aan Low (die, by the way, ooit een prachtige cover van “Surfer Girl” hebben gedaan) doen denken. Pathos wordt niet geschuwd, getuige ook de titels van de twee beste liedjes, “Disaster” en “Devastation”.

MP3 "Disaster"

TOP2007! #25: Stars

Ingang van de Metro in Montreal, Canada

25. Stars – In Our Bedroom After The War

"Take Me To The Riot” is één van de handvol onweerstaanbare indie/sophisti/britpop/boy-girlmeezingers op In Our Bedroom After The War. Erg Smiths, erg Belle & Sebastian, erg leuk. Ik had de plaat bijna over het hoofd gezien omdat ik ze verwarde met het veel minder leuke For Stars.

MP3 "Take Me To The Riot"